همچنین آقایان امین معین از همدان و حسین اصغری از گلستان به ترتیب به عنوان نفرات ذخیره اول و دوم انتخاب شدند.

هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران که با اجرای موفق سه برنامه برون مرزی صعود به قلل برودپیک ( ۸۰۴۷ متر)،‌ گاشربروم ۲ (۸۰۳۵ متر) و اسپانتیک (۷۰۲۷ متر) در سه سال گذشته، موفقیت های کسب شده را مرهون زحمات و برنامه ریزی دست اندرکاران کارگروه هیمالیانوردی و صعودهای بلند و مجموعه همکاران هیئت کوه نوردی می داند، اینک نیز انتخاب نفرات و نقش کوه نوردان استان تهران در تیم ملی کوه نوردی ج.ا.ا. اعزامی به قله دائولاگیری را به این عزیزان تبریک می گوید و آرزوی موفقیت تیم ملی کوه نوردی کشورمان را دارد.

این تیم قرار است ۲۵ اسفند ماه جاری ایران را به مقصد کشور نپال ترک کند تا در تلاشی که حدود ۶۰ روز به طول خواهند انجامید قله  دائولاگیری را صعود کنند.

متن کامل خبر در  پایگاه خبری فدراسیون

۱- مقرر شد فدراسیون کوه نوردی،‌ در اعزام تیم های ورزشی در شهرستان های استان تهران هماهنگی لازم را با مسئولین محلی به عمل آورد، تا تمهیدات لازم معمول گردد.
۲- مقرر گردید توسط ستاد حوادث غیرمترقبه شهرستان دستورالعمل جامع ای جهت رعایت نکات ایمنی در کوهستان ها تدوین و برای اجرا به فدراسیون های مربوط ارسال گردد.
۳- مقرر گردید نحوه حضور جهت هلال احمر شهرستان کرج در این حادثه، توسط اداره کل مدیریت بحران استان پی گیری گردد.
۴- مقرر گردید با توجه به افزایش تردد در محور شمشک به دیزین در فصول بهار و تابستان همچنین حادثه خیز بودن جاده مذکور در زمستان، احداث و تجهیز پایگاه جمعیت هلال احمر در پارکینگ دیزین برای پوشش این سوانح از طریق اداره کل مدیریت بحران استان پی گیری گردد.
۵- مقرر گردید، احداث مکانی جهت استقرار راهور و نیروی انتظامی در دوراهی دربندسر محور شمشک به دیزین توسط بخشداری رودبار قصران تا حصول نتیجه پی گیری گردد.
۶- مقرر گردید بنابر پیشنهاد شهرداری لواسان مبنی بر احداث پایگاه امداد و نجات در شهر لواسان با تقبل ۵۰% هزینه و مابقی از اعتبارات اداره کل مدیریت بحران استان، اعتبار مورد نیاز برآورد و همراه با طرح به اداره کل ارسال گردد. همچنین شهرداری اوشان، فشم، میگون نیز اقدام مشابه به عمل آوردند.
۷- مقرر گردید سازمان هواشناسی استان تهران در خصوص ایجاد ایستگاه هواشناسی در قله دیزین، نیازسنجی و نتیجه را به ستاد حوادث شهرستان اعلام نماید.
۸- مقرر گردید با عنایت به حادثه خیز بودن محور میگون به شمشک در محدوده دره هملون، موضوع در اولیت پروژه های رفع نقاط حادثه خیز قرار گرفته و توسط اداره کل راه و ترابری استان جهت پیشنهاد به کمیته برنامه ریزی استان برای تعیین اعتبار قرار گیرد.
۹- مقرر گردید، به جهت احداث پایگاه مدیریت بحران شهرستان که در گردنه قوچک مکان یابی شده برای تهیه زمین توسط ستاد حوادث شهرستان موضوع پی گیری و پس از تملک زمین اعتبار لازم و در زمینه احداث و تجهیز توسط احداث اداره کل مدیریت بحران استان اقدام گردد.
۱۰- مقرر گردید با عنایت به حادثه اتفاق افتاده و ایمن نبودن مسیر شمشک به دیزین این مسیر تا اطلاع ثانوی مسدود گردد.

این منطقه بکر و زیبا در جنوب غربی نظرآباد و شمال شرقی بویین زهرا واقع است.

بیابانی ست که حدود ۳۰ کیلومتر عرض و ۳۰ کیلومتر طول دارد و در فصل بهار به تالاب پرآبی تبدیل می شود و در تابستان منطقه ای نیمه کویری به حساب می آید. زیرا آثار نمک در این منطقه فراوان است. به دلیل جاری شدن آب در فصول مختلف، زمین این منطقه شکل گِل های نرم و سفت به خود می گیرد. و آثار زمین های شنی(رملی) نیز در آنجا دیده می شود.

رودخانه های فصلی زیادی در این بیابان جاری ست که همگی در میانه جاده نجم آباد به اشتهارد از زیر چند پل  به سمت جنوب جاری می شوند.

شرح برنامه:

روز جمعه ۷ اسفند، حدود ساعت ۵ صبح به اتفاق ۶ نفر از اعضای باشگاه به سوی شهرک نظرآباد به راه افتادیم. در آنجا با ملحق شدن ۳ تن از کوهنوردان خانه کوهنوردان نظرآباد که با هماهنگی همنورد عزیزمان آقای یونس رضاخانی(رئیس محترم هیأت کوهنوردی نظرآباد) صورت گرفته بود به طرف روستای نجم آباد حرکت کردیم. قبل از رسیدن به روستا وارد جاده شنی تالاب شدیم. در همان ابتدای جاده، ماشین ها را پارک کرده شروع به پیاده روی کردیم.

حدود ۸ کیلومتر تا رسیدن به اولین رودخانه ی مسیر فاصله داشتیم که آن را ۲ ساعته طی کردیم. برنامه ما عبور از شرق به غرب این بیابان بود که به دلیل وجود همین رودخانه های فصلی این اتفاق نیافتاد. عبور از این رودخانه ها بی خطر نیست، چون کف آن ها انباشته از گل و لای است و احتمال اینکه در وسط باتلاقی باشند نیز زیاد است. پس ما هم ریسک نکردیم و در کنار رودخانه به طرف جنوب ادامه مسیر دادیم و در نهایت بعد از حدود ۲۰ کیلومتر پیاده روی و بازدید از قسمت های مختلف این بیابان نیمه کویری ساعت ۳ عصر به کنار اتومبیل ها برگشتیم.

چند نکته مهم:

به نظر می رسد این منطقه در هر فصل حالات مختلفی داشته باشد؛ در بهار تالابی زیبا که محل کوچ پرندگان مهاجر است، در تابستان بیابانی گرم و لم یزرع است، در پاییز کویری نیمه نمکی و در زمستان به دلیل بارندگی های زیاد و به وجود آمدن گِل و لای زیاد منطقه ایست سرد و غیر قابل عبور.

در نتیجه بهتر است ما کوهنوردان در فصل پاییز به آنجا سفر کنیم تا بتوانیم با عبور عرضی آن(یعنی همان برنامه ای که ما در نظر داشتیم) حدود ۳۰کیلومتر پیاده روی کنیم. این برنامه می تواند به دلیل نزدیکی به تهران ، برنامه یک روزۀ جالب و متنوعی باشد.

نکته قابل ذکر بعدی وجود گله های فراوان شتر(یک و دو کوهان) در منطقۀ دیگر جاده نجم آباد به اشتهارد است که در نوع خود جالب و دیدنی ست. پیشنهاد می شود حداقل برای یک بار هم شده از این جاده کویری بکر و خلوت دیدن کنید.

سرپرست برنامه: ذ ـ حمیدی

۱۰ اسفند ۸۸

امسال برای سومین بار طی این چهار سال اخیر، صعود یال شمالی توچال از روستای ایگُل را در لیست برنامه های زمستانی باشگاه جای دادیم.

ارتفاع روستای ایگل ۲۰۵۰ متر است. طول راهپیمایی دره ایگُل هم حدود ۳ کیلومتر است که از روستا شروع شده و تا شیب های منتهی به خط الرأس شمالی توچال ادامه پیدا می کند.

شیب ها، دره ها و یالهای فراوانی در انتهای دره وجود دارند و تقریباً همگی در یک نقطه به این دره می رسند به همین دلیل انتهای این دره محل ریزش بهمن های سهمگین نیز هست. به گفته افراد محلی گاهی برف این بهمن ها تا نزدیکی های روستا هم کشیده می شود که البته این امر خیلی دور از ذهن نیست زیرا در این برنامه ما نیز شاهد برف بهمن بزرگی بودیم که احتمالاً حدود دو هفته پیش ریزش کرده بود.

از انتهای این دره باید یال زمستانی را یافت و با صعود آن، خود را به یال اصلی شمالی توچال رساند. این یال در قسمت های انتهایی که به قله می رسد معمولاً یخ زده است که همراه داشتن کرانپون (یخ شکن)، کلنگ و باتوم را برای کوهنوردان الزامی می سازد.

شرح برنامه:

ساعت ۴:۳۰ صبح روز جمعه در سید خندان جمع شدیم. متأسفانه با تأخیر بعضی دوستان در نهایت ساعت ۶:۳۰ صبح از روستای ایگل حرکتمان را آغاز کردیم. پیش بینی هواشناسی نیمه ابری با بارش خفیف بود. یک ساعت بعد، با عبور از روی برف های بهمن یاد شده در زیرسنگیِ مناسبی که توسط چند کوهنورد قدیمی درست شده است، صبحانه را خوردیم و بدون اتلاف وقت از شیب های غربی طی ۲ ساعت صعود دیگر، خود را به زیر یال اصلی رساندیم.
در این هنگام با بارش ناگهانی برف شدید و اولین رعد و برق روبرو شدیم. به طور اتفاقی به کنار صخره ای مناسب رسیده بودیم. ارتفاع این نقطه ۳۰۰۰ متر بود و چون مکانی نسبتاً امن قلمداد می شد، ۴۵ دقیقه توقف کردیم تا تشخیص دهیم وضعیت هوا چگونه خواهد شد.

در ساعت ۱۱ صبح گوشه ای از آسمان کمی باز شد و خبر از آرام شدن نسبی هوا را داشت. تصمیم گرفتیم به صعود ادامه دهیم. بعد از ۱۰ دقیقه با عبور از کنار یک بهمن احتمالی کم خطر و کمی هم سنگ نوردی، تیم به روی خط الرأس زیبای شمالی توچال رسید. از دور ۳ آدمک سنگی مسیر که در ارتفاع ۳۳۰۰ متری بود، نمایان شد. سرعت وزش باد حدود ۳۰ تا ۴۰ کیلومتر بود و کولاک مختصری هم همراه می آورد.

ساعت ۱۲:۱۵ به آدمک ها رسیدیم. باید تصمیم می گرفتیم که آیا صعود کنیم و یا مانند دفعات قبل از صعود به قله منصرف شویم. همه ۱۵ نفر اعضای تیم سرحال و قبراق بودند ولی هوا همچنان نیمه ابری بود و قله هم در ابری فشرده فرو رفته بود.

بعد از نظرخواهی و رأی گیری در نهایت همه ۱۵ نفر به پایین بازگشتیم. درست یک ساعت بعد از بازگشت ما، دوباره بارش شدید همراه با رعد و برق شروع شد. بعد از آرام گرفتن نسبی هوا، در جایی که مشرف به دره ی اصلی ایگل و بهمن های آن بودیم، غذا خوردیم و در نهایت ساعت ۵ عصر سوار بر مینی بوس باشگاه به طرف تهران بازگشتیم.

در نزدیکی های تهران شدت باران و رعد و برق به حدی بود که تا به حال کمتر نمونه آن را دیده بودیم. درست آن موقع بود که متوجه شدیم تصمیم به بازگشتمان از زیر قله درست و منطقی گرفته شده است. این قانون کوهنوردی است که درستی و یا نادرستی یک تصمیم را موقعی می شود فهمید که زمانی از آن تصمیم گذشته باشد.

نکته پایانی:

برای صعود یک روزه یال شمالی توچال نیاز به چند عامل مهم است:

اول: تیم آمادگی کامل جسمی و تجهیزات را داشته باشد، که تیم ما این چنین بود.

دوم: حجم برف زیاد نباشد که انرژی تیم صرف برف کوبی زیاد نشود، در این برنامه ما برف کوبی زیادی نداشتیم.

سوم: زمان است که نباید از دست داد. زمان بندی برنامه ما درست بود و وقت کافی برای صعود قله را داشتیم.

چهارم: مسیر شناسایی شده باشد، که کاملاً برای ما شناسایی شده بود.

پنجم: و مهمتر از همه اینکه هوا باید اجازه صعود را به تیم بدهد، که متأسفانه این چنین نشد و با توجه به اینکه تیم ما شرایط لازم را داشت، نتوانستیم اجازه صعود را از طبیعت کسب کنیم.

سرپرست برنامه: ذ. حمیدی

۲/۱۲/۱۳۸۸

تصاویر برنامه تا ۲۴ ساعت آینده روی همین صفحه قابل مشاهده خواهند بود.

صعود به قله ی ۷۱۳۴ متری لنین

    زمان اجرا: تیر و مرداد ۱۳۸۹
    مکان: کشور قرقیزستان
    مدت برنامه: ۳ هفته
    مهلت ثبت نام: تا تاریخ ۱۰/۰۲/۱۳۸۹
    شرایط ثبت نام: گذراندن کلاس کارآموزی یخ و برف – داشتن حداقل ۲ سال سابقه ی کوهنوردی در ارتفاع – داشتن پاسپورت معتبر – داشتن لوازم و پوشاک کامل قلل ۷۰۰۰ متری – پرداخت مبلغ یک میلیون تومان موقع ثبت نام – حضور در برنامه های تمرینی و آمادگی جسمانی باشگاه (از تاریخ ۱۵/۲/۸۹ تا ۳۰/۳/۸۹) – تکمیل کردن فرم تعهدنامه ی محضری

اطلاعات بیشتر : ذ. حمیدی ۰۹۱۲۱۱۸۳۱۲۹                                                                                       سرپرست و هماهنگ کننده ی برنامه

سال ها قبل این یال (امام زاده ابراهیم) یکی از مسیرهای زمستانی شناخته شده ی اطراف تهران بود زمانی که هنوز خط تله کابین توچال کشیده نشده بود.

این قله که اکنون در زیر خط تله کابین توچال واقع است می توان از پارکینگ ولنجک نیز صعودش کرد که یالی تیغه ای و سنگی ست.

برنامه ی ما بازگشت از آن مسیر بود که بدلیل مه شدید و بارش برف آن را کنسل کردیم و از همان مسیر صعود به میدان سربند بازگشتیم.

ذ.حمیدی ۲۷/۱۱/۸۸

مشخصات نقشه :
۱-     مجوز کتابخانه ملی  1897183    -  شابک   3-4543-04-964-978
2-     ابعاد                         50 در ۷۰
۳-     یک رو چاپ
۴-     تمام رنگی
۵-     کاور سلفون
۶-     قیمت تک فروشی   15000  ریال

متقاضیان می توانند برای سفارش و تهیه این نقشه، به مجتمع های ورزشی کوهستانی فدراسیون مراجعه  واقدام نمایند .

این گفتاری است از پروفسور دکتر Martin Seger استاد رشته جغرافیا دانشگاه گراتس در اتریش، که در ابتدای کتاب بعنوان پیش مقدمه ذکر کرده است.

وی می افزاید "این کتاب نتیجه بیش از چهار دهه تحقیقات تجربی این گروه خاص در کوه های آسیای مرکزی است که با تعدادی دیگر از پژوهشگران و کارشناسانی از کشورهای آلمان، اتریش، سوئد و ایران توانسته اند این اثر با ارزش را منتشر نمایند."

محتویات این کتاب یک تحقیق نمونه در سال های اخیر می باشد که با همکاری ۱۷ نفر محققین و بازدید از ۳۵ نقطه از قله های مهم این مناطق صورت گرفته است. علاوه بر آن بیان مطالبی در مورد استفاده از اکوتوریسم طبیعی (گردشگری طبیعت) توسط مردم بومی مناطق و شهرهای همجوار، استفاده از مراتع و سر سبز و آب های روان رودخانه ها و نیز اسکی در فصول سرد از نکات مهم دیگر این کتاب می باشد.

وجود آخرین نقشه های این کوه ها، همراه با اطلاعات روز از قبیل تشریح مسیرها، پناهگاه ها و غیره نیز از مواردیست که مورد نیاز تورهای کوهستانی است.

از همین ناشر سال ۲۰۰۱ کتاب دماوند بلندترین قله ایران منتشر شد که در سال ۲۰۰۶ ترجمه فارسی آن در ایران منتشر گردید.

به طور کلی ادغام و نمایش طبیعت و فرهنگ، گذشته و حال، انسان و محیط زیست و درک درستی از ایران باستان از مواردیست که برای هر گردشگر داخلی و خارجی نیاز می باشد و به آسانی در این مجموعه قابل دسترسی است.

کتاب مذکور توسط پرفسور دکتر ربرت کوستکا Prof.Dr.Robert Kostka و دکتر کارل گراتسل Dr.Karl Gratzl دوتن از اساتید دانشگاه گراتس – اتریش، اواخر سال ۲۰۰۹ به زبان آلمانی تالیف و تدوین و در اتریش منتشر گردیده است.

"همکاری چند تن از اساتید و محققین ایران (دکترعزت اله مافی، دکتر علی فرزانه، دکتر حمید منجم و مهندس ایرج هاشم زاده) از نکات مثبت این پروژه تحقیقاتی می باشد."

این کتاب در قطع ۲۹ ×5/ 25 سانتیمتر با ۲۶۹ صفحه و ۳۲۵ عکس رنگی با کاغذ گلاسه توسط موسسه انتشارات weishaupt به آدرس زیر در اتریش چاپ و در کلیه فروشگاه های کتاب اروپا به به قیمت ۹۵/۴۸ یورو به فروش می رسد.

متن اصلی در سایت هیئت کوهنوردی استان تهران

روز سه شنبه ۱۳ بهمن ۸۸ تیم های مشترک ستاد اجرایی متشکل از کوه نوردان شهرستان دماوند و اعضای هیئت استان تهران و شهر قدس در محل اجرای مراسم افتتاحیه مستقر شدند و صبح روز چهارشنبه ۱۴ بهمن، از ساعت ۹ الی ۱۱ صبح پذیرش و ثبت نام بیش از ۳۰۰ کوه نورد استان تهران که از هیئت ها، گروه ها و باشگاه های تابعه در محل سالن ورزشی شهدای شهرک امامیه حضور بهم رسانده بودند، آغاز شد.

پس از تلاوت آیاتی چند از کلام ا.. مجید و طنین انداز شدن سرود جمهوری اسلامی ایران، آقای علمداری ریاست محترم هیئت کوه نوردی شهرستان دماوند به جمع حاضرین خیر مقدم گفته و ایام دهه فجر را تبریک عرض نمودند. در ادامه آقای محمود شعاعی ریاست محترم فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی ضمن تسلیت ایام اربعین حسینی سخنانی در ارتباط با سالگرد درگذشت شادروان داودی ایراد و از برنامه های سه سال اخیر هیئت کوه نوردی استان تهران در ایام دهه فجر تشکر کردند.

پس از آن آقای دکتر علمداری استاد محترم زبانشناسی و مدرس دانشگاه، مطالبی در خصوص جنبه های تاریخی شهرستان دماوند ارائه فرمودند، همچنین آقای محمدنیا فرماندار محترم شهرستان دماوند ضمن خوش آمدگویی برای کلیه کوه نوردان آرزوی سلامتی و صعودی موفق نمودند.

در ادامه آقای کاوه کاشفی ریاست محترم هیئت کوه نوردی استان تهران ضمن تشکر از هیئت کوه نوردی شهرستان دماوند با اشاره به ارزش و اهمیت کارهای جمعی و مشارکتی عنوان کردند بسیاری از کارهایی که در استان تهران انجام می شود با مشارکت مجموعه ای از کوه نوردان است و رمز موفقیت ما جمع شدن انرژی های موجود است، با کنار هم گذاشتن این انرژی ها می توانیم کارهای بزرگی را انجام دهیم، همچنین ایشان در ادامه به رعایت نکات ایمنی در این صعودها اشاره نمودند.

پس از آن آقای علی شیوا شهردار محترم شهرستان دماوند قول مساعدت در خصوص احداث دیواره سنگ نوردی در شهرستان در آینده ی نه چندان دور فرمودند.

در حین اجرای مراسم کوه نوردان شهرستان دماوند از میهمانان خود پذیرایی کردند، این مراسم در ساعت ۱۲:۳۰ به پایان رسید.

در ادامه جلسه هماهنگی نهایی با سرپرست و راهنمای گروه های اعزامی توسط آقای رضاخانی مسئول فنی برگزار شد و ضمن ارایه راهکارها، شماره های تماس برای ستاد پشتیبانی مستقر در هیئت کوه نوردی دماوند دریافت شد. در نهایت راس ساعت ۱۵ تمامی تیم ها در قالب گروه های دسته بندی و با وسایل نقلیه ای که از قبل در نظر گرفته شده بود به مبداء صعود برای شب مانی اول اعزام شدند.

صبح روز پنجشنبه ۱۵ بهمن ۸۸ گروه ها صعود خود را آغاز نموده و به ترتیب برنامه ها تا پایان روز جمعه ۱۶ بهمن ۸۸ به مبداء صعود بازگشتند. به زودی گزارشات و تصاویر صعود به ۱۲ قله در پایگاه خبری هیئت استان تهران درج خواهد شد.

پنجشنبه شب با تلفن یکی از اعضاء از حادثه ی بهمن جاده ی شمشک دیزین مطلع شدیم. حادثه ای که منجر به از دست رفتن ۶ کوهنورد از باشگاه دماوند، یک کوهنورد از همت شمیران و یک اسکی باز شد. در میان اسامی این کوهنوردان نام فرشاد خلیلی کوهنورد صاحب نام و دوست قدیمی مان از همه بیشتر متأثرم کرد.

این حادثه که او را در ۴۶ سالگی بعد از کسب آن همه دانش و تجربه ی کوهنوردی از جامعه ی ورزشی گرفت، می تواند قلب هر کوهنوردی را به درد آورد.

او که در اوج آمادگی جسمانی به سر می برد، هم مدرسی درجه یک بود هم کوهنوردی آماده و قبراق که صعودهای فراوانی در داخل و خارج کشور انجام داده بود. صعودهای فنی و اکسپدیشن که آخرین آنها سرپرستی تیم سراب بود که به قله ی ۸۰۰۰ متری گاشربروم ۲ صعود کردند.

او اسکی بازی حرفه ای و یکی از پیشگامان اسکی کوهستان در ایران بود و همچنین شغل اصلی اش مدیریت یک شرکت کوهنوردی به نام "راهنمایان کوه ایرانیان" بود و به همراه همکاران خود به امر آموزش کوهنوردان اشتغال داشت.

همان شب طی تماس با یکی از مسوولان باشگاه دماوند، آمادگی تیم اسپیلت را برای کمک و امدادرسانی اعلام کردم ولی تا آخر شب تماس گرفته نشد، پس آماده شدم تا صبح، سر قرار سرکچال حاضر باشم.

شرح برنامه:

بعد از جمع شدن بچه ها که ۱۹ نفر بودیم، در ساعت ۵:۱۵ صبح از سید خندان به طرف شمشک حرکت کردیم. بعد از میگون در مینی بوس توضیح کوتاهی در مورد حادثه ی بهمن روز گذشته دادم. زمانی که به شمشک رسیدیم حجم برف را حدود ۴۰ سانتی متر برآورد کردیم. مسیر ما از اول جاده شمشک بالا شروع می شد. تا رسیدن به روی یال زمستانی برف کوبی مبسوطی را انجام دادیم. ولی وقتی اول یال رسیدیم مشاهده کردیم برف روی یال دست کمی از پایین یال ندارد.

آن روز دقیقاً می شد خطر ریزش بهمن را احساس کرد، یک حرکت غلط می توانست حادثه ای به بار آورد. با این که برف شکل پودری داشت، اما بسیار سفت بود و در عین حال به دلیل این که روی برف یخ زده ی قبلی باریده بود، خطرناک و آماده ی ریزش بود. به نوبت برف کوبی می کردیم ولی سرعتمان زیاد نبود.

در اوایل صبح باد سردی هم شروع به وزیدن گرفت، بادی که همراه خود دانه های ریز برف را به سر و صورت اعضای تیم می زد.

بعد از ۲ ساعت برف کوبی با آرام گرفتن باد در کنار صخره ای به استراحت و خوردن صبحانه پرداختیم. هوا نیمه ابری بود و نمی شد پیش بینی کرد آیا صاف خواهد شد یا نه. پیش بینی هواشناسی هوای ابری بدون بارش بود. به هر حال ساعت ۱۲:۳۰ به قله ی فرعی این مسیر به ارتفاع ۳۴۵۰ متر رسیدیم. از اینجا به بعد باید شیب شدیدی را با کم کردن ۲۰۰ متر ارتفاع پایین می رفتیم تا به زیر گردنه ی زیر پناهگاه لجنی برسیم. با توجه به تازه بودن برف و از دست دادن زمان با مشورتی که با دوستان با تجربه ی تیم داشتیم تصمیم گرفتیم برگردیم.

بعد از گرفتن عکس به سرعت قله را ترک کردیم. قابل ذکر است که موقع بازگشت هشتاد درصد جای پای قبلی مان محو شده و از بین رفته بود، علت آن هم باد و تازه بودن برف بود. دو ساعت و نیم طول کشید تا مسیر را بازگردیم. نهار را در نزدیکی جاده خوردیم و سوار بر مینی بوس باشگاه، به طرف تهران بازگشتیم.

نکته ی پایانی :

موقع بازگشت به چند نفر از دوستان باشگاه دماوند برخوردیم که گفتند همه ی اجساد از زیر برف بیرون کشیده شده اند. با هم گپ کوتاهی زدیم. چرا ما کوهنوردان معتقدیم موقع بارش برف و تا ۳ روز پس از آن نباید کوهنوردی کنیم؟ آیا این فقط یک ادعا و شعار نیست؟ چرا تیمی که سرپرست آن را یک استاد بهمن شناسی (فرشاد خلیلی) بر عهده داشت، این چنین باید در جاده دچار بهمن شوند؟ شاید اگر هر کدام از ما هم جای ایشان بودیم همین کـــــارهـا را می کردیم:

۱-     برنامه را کنسل نمی کردیم چون همه ی بچه ها سر قرار حاضر بودند و از قبل برنامه ریزی شده بود.
۲-     پیاده روی در جاده را انجام می دادیم چون ماشین ها نمی توانستند بالا بیایند و ما باید به خانه بازمی گشتیم.
۳-     تصمیم به عبور از روی بهمن می گرفتیم چون قبلاً ریخته بود و تصور این که به این سرعت دوباره بریزد را نداشتیم.
۴-    اقدام به بیرون آوردن نفرات بهمن زده می کردیم چون به دور از اخلاق کوهنوردی و ورزشکاری بود که فقط نگاه کنیم و احتیط پیش بگیریم و الی آخر…

اگر بخواهیم به یک جواب ساده برسیم فکر می کنم این جمله کافیست:

اکثر ما کوهنوردان بنا به دلایل زیادی در مواقع حساس نمی توانیم رفتار منطقی و عقلی را به جای ذوق و شوق صعودمان حاکم کنیم، چرا که اگر این چنین بود (شاید هیچ وقت یک کوهنورد واقعی نمی شدیم).

سرپرست برنامه/ ذبیح الله حمیدی ۱۷/۱۱/۸۸

پی نوشت: این مطالب ساعت یک بعد از ظهر، پس از تشیع جنازه فرشاد خلیلی و سعید طاهری از ورزشگاه شیرودی نوشته شده است.

ضمن عرض تسلیت به حانواده های داغدار این عزیزان از دست رفته و جامعه کوه نوردی و اسکی کشور، اطلاعات مربوط به تشییع پیکر ایشان پس از هماهنگی های مربوطه به زودی از طریق همین پایگاه اعلام خواهد شد.

"۲ کوهنورد در مسیر صعود به قله دوبرادران قم دچار سانحه شدند و متاسفانه هر دو فوت کردند."

روز جمعه ۲۵ دیماه ۸۸ سه نفر (سه خواهر) از کوهنوردان علاقمند استان قم در حال صعود به قله دوبرادران بوده اند که یک نفر از آن ها دچار حادثه شده و از بالای صخره ها به پایین پرتاب می شود.

این دو نفر که توانایی کمک به خواهر خود را نداشته اند از فردی که در قسمت دیگری از کوه در حال تمرین ورزش های رزمی بوده طلب کمک می کنند که مرد جوان (مرحوم یاری)  هم برای کمک به آن ها می شتابد. متاسفانه این فرد که نه کوهنورد بوده و نه تجهیزات مناسب به همراه داشته و فقط به قصد کمک از صخره ها بالا می رفته از کوه پرت می شود و در جا فوت می کند.

با شنیدن خبر سانحه محمد نادعلی نسب خودش رو به سرعت به منطقه جمکران میرسونه… بعد از اون یاسر پورصدری و میثم خضری و حمید تجویدیان هم زمان با امدادگران هلال احمر و آقایان شاکری و مصطفی لو خودشون رو برای کمک به منطقه می رسونن اما متاسفانه شدت حادثه بالا بوده و هر دو نفر فوت شده بودند و دو نفری که در بالای کوه گیر افتاده بودند و از لحاظ روحی در شرایط بسیار بدی به سر می برده اند توسط همنوردان به پایین منتقل می شوند.

متن اصلی خبر از سایت بینابین

آقای کاوه کاشفی ریاست هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران روز گذشته طی گفتگویی با باشگاه خبرنگاران جوان‌ بیان نمودند:
برای سومین سال متوالی هیئت کوه نوردی تهران یک صعود سراسری را به مناسبت دهه فجر ترتیب داده است تا کوه نوردان فقط بر روی مناطق خاص تمرکز نداشته باشند و به قله های مختلف مناطق کوهستانی دیگر نیز صعود کنند. مشروح گفتگو در ادامه مطلب:

منبع: سایت هیئت استان تهران

پس از ثبت نام، پذیرش و کنترل لوازم و تجهیزات افراد، آقایان محمدرضا کفاش دبیر هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران و یونس رضاخانی رئیس کارگروه هیمالیانوردی هیئت مختصری از اهداف برگزاری اردوها و ‌برنامه ریزی های صورت گرفته سخن گفتند، همچنین بااشاره به اهمیت کار سازمانی و تشکیلاتی عنوان شد تنها افرادی به اردوها دعوت شده اند که عضو باشگاه و یا گروه های دارای مجوز فعالیت می باشند.

در ادامه به افراد شرکت کننده در اردوها توصیه شد تلاش نمایند از حضور در اردوها نهایت بهره آموزشی را کسب و سطح اطلاعات خود را درباره نحوه فعالیت بر قلل بلند و هیمالیا بالا ببرند تا شاهد رشد باشگاه ها و گروه ها نسبت به اجرای این گونه صعودها باشیم.

ساعت ۱۱:۳۰ تیم ها با فاصله زمانی حدود نیم ساعت مسیر قله توچال را در پیش گرفتند، افراد حین صعود نحوه استفاده از ابزار، کار با کرامپون، کلنگ و … را آموزش دیدند.

در نهایت دو تیم موفق شدند با توجه به شرایط ناپایدار و باد شدید که با افت دما همراه بود قله را صعود و مسیر بازگشت را در پیش گیرند.

بر همین اساس کلیه نفرات شرکت کننده می بایست طبق برنامه اعلام شده برای شرکت در اردوی بعدی روز ۱۴ بهمن ماه ۸۸ ساعت ۹:۳۰ صبح در باشگاه ورزشی شهدای شهرک امامیه شهرستان دماوند حضور به هم رسانند، عدم حضور بمنزله انصراف از اردو می باشد.

«سیزدهمین دوره آموزش کوهپیمایی»

ویژه آقایان

مدرس: آقای محمود مبارکی

۲۳ تا ۲۵ بهمن ماه ۱۳۸۸ در منطقه بندیخچال

لوازم مورد نیاز: تجهیزات کوهپیمایی یک روزه زمستانی همراه با طناب انفرادی (۶ متر طناب هفت میلیمتری)