وبسایت رسمی باشگاه کوهنوردی اسپیلت

پیرو دعوت باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند با عنوان «گزارش شکل‌گیری و برنامه‌های تمرینی تیم بی‌نام در تلاش برای صعود دیواره ترانگو در تیرماه ۱۳۹۱»، روز دوشنبه ۹۱/۰۲/۲۵ به اتفاق آقایان ذبیح‌اله حمیدی، مؤسس و مسئول باشگاه کوهنوردی اسپیلت و سید احمدرضا مطهری، مسئول دپارتمان آموزش باشگاه در جلسه فوق که در مکان باشگاه مذکور برگزار می‌شد، شرکت کردیم. در این جلسه جمع کثیری از اعضای باشگاه دماوند و میهمانان حضور داشتند.

جلسه در ساعت ۱۹:۳۰ و با پخش قسمت کوتاهی از فیلم مستند تهیه شده به نام «دیواره‌نوردان در تلاش برای صعود سخت» که از شبکه خبر سیمای ج. ا. ا. پخش شده بود، آغاز شد.

پس از پایان فیلم، آقای وحید بهرامی به عنوان مجری برنامه ضمن تبریک به مناسبت روز زن به همنوردان، پیام تسلیت خود درخصوص فوت همنورد عزیز (باشگاه دماوند) آقای جعفر ناصری که در قالب یک تیم سه نفره اقدام به صعود قله ماناسلو نموده و پس از فتح قله متأسفانه هنگام بازگشت دچار حادثه شده و سقوط کردند را اعلام نمود. ایشان در ادامه گزارش مختصری از همنوردان حاضر در منطقه هیمالیا داده و آرزوی صعود موفقیت‌آمیز و بازگشت برای این عزیزان کردند.

در ادامه آقای شایان‌پور مدیر عامل محترم باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند ضمن تشکر و قدردانی از پیش‌کسوتان، میهمانان و همنوردان حاضر در جمع، از آقای خوش‌سرور مسئول انجمن گردشگری ورزشی دعوت به سخنرانی کردند.

سپس آقای ذبیح‌اله حمیدی به ایراد سخن درخصوص فعالیت سرکارخانم پروانه کاظمی عضو پایدار باشگاه کوهنوردی اسپیلت که در حین صعود قله اورست می‌باشند، پرداخته و ضمن تشکر و قدردانی از باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند که پیشگام فعالیت‌های نوین می‌باشند، برای تیم اعزامی دیواره ترانگو آرزوی موفقیت کردند.

سخنران بعدی جناب آقای کرباسی، پیش‌کسوت سنگ‌نوردی ایران بودند که به ایراد سخنانی درخصوص تاریخچه سنگ‌نوردی در ایران از دهه ۳۰ شمسی تاکنون پرداخته و به سوالات حضار در مورد چگونگی صعود قسمتی از دیواره بند یخچال که به نام ایشان نیز می‌باشد در سال ۱۳۵۲ و دیواره بیستون در سال ۱۳۴۸ پاسخ دادند و در پایان آرزوی موفقیت برای تیم اعزامی دیواره ترانگو کردند.

در ادامه جلسه پس از پخش مجدد قسمت کوتاهی از فیلم مستند «دیواره‌نوردان در تلاش برای صعود سخت» آقای حسین بلنداختر سرپرست فنی تیم به معرفی ۴ نفر دیگر از اعضای تیم به نام های حسن گرامی (سرپرست)، شهرام عباس‌نژاد، مهدی فرهادی و علی کریمی پرداخته و این اعضاء تک تک به ایراد سخن پرداختند. سپس آقای بلنداختر به تشریح موانع و مشکلات سر راه تیم و عدم حمایت مالی و بی‌مهری از سوی ارگان‌های مختلف و اسپانسرها پرداخت.

جلسه در ساعت ۲۱:۱۵ دقیقه به پایان رسید.

در این جلسه آقای ذبیح‌اله حمیدی هدیه‌ای را از طرف باشگاه کوهنوردی اسپیلت به تیم ترانگو تقدیم کرد.
لازم به ذکر است که تعداد اصلی اعضای تشکیل‌دهنده این تیم ۱۴ نفر بوده و اسامی دیگر اعضای گروه به شرح ذیل می‌باشد:
حاج سید ساعد نجفی، عباس محمدی، سعید محمودی، حمید امیری، حمیدرضا شفقی‌، مجتبی ثقفی، پژمان زعفری، سید محمد میرمطهری، فرشاد میجوجی.

در ذیل تاریخچه و معرفی مجموعه برج‌های ترانگو که عیناً برگرفته از سایت هیئت کوهنوردی استان تهران می‌باشد، آورده شده است:مطالعه می فرمائید:
«برج‌های عظیم ترانگو در منطقه قراقروم پاکستان از منحصر به‌فردترین و مشکل‌ترین اهداف دیواره‌نوردی دنیاست. دستیابی به قلل این ستون های سنگی عظیم مستلزم صعود دست‌کم ۱۰۰۰ متر مسیر عمودی در ارتفاع بالای ۵۰۰۰ متر است. همین ویژگی برجسته است که صعود این قلل را با وجود ارتفاعی حدود ۶۰۰۰ متر همتراز و یا حتی دشوارتر از بسیاری قلل بالای ۸۰۰۰ متر قرار می‌دهد. چنین صعودهائی مستلزم توانائی جسمی، فنی و روحی بالائی است که معدود کوهنوردانی تاکنون بدان دست یافته‌اند.

کسانی که مسیر کمپ اصلی کی ۲، گاشربروم‌ها و برودپیک را طی کرده‌اند، توده عظیم سنگی مشهور به برج ترانگو را مشاهده کرده‌اند که از یخچال بالترو سربرآورده است. برج‌های ترانگو، یک گروه رویایی از برجستگی‌های سوزنی هستند که در قسمت شمال یخچال بالترو در ایالت بالیستان در شمال پاکستان و در منطقه‌ای با نام گیلگیت واقع شده‌اند. برج‌ها قسمتی از برجستگی‌های بالترو – موزتاق هستند و در حقیقت در بخشی از رشته‌کوه‌های قراقروم می‌باشند. برج بزرگ ترانگو با ارتفاع ۶۲۸۶ مرتفع‌ترین این برج‌هاست. شایان ذکر است که رخ شرقی برج بزرگ ترانگو تقریبا به عنوان مرتفع‌ترین دیواره عمودی روی زمین شناخته می‌شود.
برج بی‌نام ترانگو   (Trango Nameless Tower)

برج بی‌نام(Nameless)  از جمله بزرگترین دیواره‌های دنیاست که در مجموعه برج‌های ترانگو قرار دارد. تا سال ۱۹۷۵ که این منطقه به روی کوهنوردان بسته بود سال‌ها بود که هیچ صعودی بر روی این دیواره‌ها انجام نگرفته بود تا اینکه یک گروه قدرتمند بریتانیائی در دومین تلاششان بر روی برج بی‌نام در سال ۱۹۷۶ موفق به صعود این دیواره شدند. تا سال ۱۹۸۷ که برج بی‌نام از مسیری جدید توسط یک تیم یوگسلاو صعود شد این دیواره صعودی دیگر را به خود ندید. برج اصلی ترانگو (۶۲۸۶ متر) نخستین بار در سال ۱۹۷۷ توسط چهار کوهنورد به نام‌های Dennis Hennek،  Kim Schmitz، John Roskelly،Galen Rowell  از ساده‌ترین مسیر آن که در رخ غربی برج قرار دارد، صعود شد.

علی‌رغم دشواری و پیچیدگی این صعود یکی از ویژگی‌های برجسته صعود برج ترانگو امنیت بالاتر آن نسبت به صعود بسیاری قلل بالای هفت و هشت هزار متری است. در طول سال‌های زیادی که از صعود برج‌های ترانگو می‌گذرد تا کنون فقط دو گمشده روی جبهه شمالی برج بزرگ ترانگو وجود داشته و تلفات دیگری گزارش نشده است.»

 ترانگو

پس از پایان جلسه و در مسیر منزل با خود می‌اندیشیدم چرا بعضی ورزش‌ها از جمله کوهنوردی و سنگ‌نوردی در کشور ما تا این حد مهجور و ناشناخته مانده است. شاید بدلیل عدم شناخت این ورزش باشد. نمونه بارز آن خودم هستم که تا شهریور ۱۳۸۹ و آنهم بصورت اتفاقی که از جلوی باشگاه کوهنوردی اسپیلت می‌گذشتم، متوجه شدم که ورزش کوهنوردی، باشگاه هم می‌تواند داشته باشد و قسمت جالب‌تر آن سنگ‌نوردی بود که کمتر چیزی در این مورد می‌دانستم!

واقعاً وظیفه چه کسی یا کسانی است که رشته‌های مختلف ورزشی را بشناسانند. وقتی ورزشی شناخته شده نیست، طبعاً مخاطب کمتری خواهد داشت و به همان میزان استقبال کمتر و در نتیجه عدم اسپانسری مالی مناسب را نیز به همراه خواهد آورد.

در پایان آرزوی صعودی موفق، همراه با سلامتی را برای این عزیزان داریم که این برنامه‌ها را با سرمایه و دل خود انجام می‌دهند. ولی سرمایه و دل ملتی را به بازی نمی‌گیرند و نهایتاً با افتخار و احترام پرچم کشورمان را به اهتزاز در می‌آورند.

    ساقی محمودی
    مسئول روابط عمومی
     باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت
    اردیبهشت ۱۳۹۱

این قله زیبای جنگلی در منطقه سوادکوه (بخش ورسک) واقع است و صعود آن از روستای ارفعه‌ده که در ارتفاع ۱۵۰۰ متری قرار گرفته، انجام می‌گیرد.

تیم ۲۳ نفره باشگاه ساعت ۶:۴۵ صبح جمعه ۱۳۹۱٫۰۲٫۲۲ صعود خود را از روستا شروع کرده و ساعت ۱۰:۱۵ به قله رسید.

ارتفاع قله با GPS ما، ۲۷۳۳ متر ثبت شد.

بر روی این قله جانپناهی ساخته شده که به نظر غیرضروری و از لحاظ حفظ محیط‌زیست بی‌نظیر آن منطقه می‌تواند عاملی جهت تخریب آن قلم‌داد شود.

تمام مسیر صعود پاکوب مناسبی وجود دارد که در این فصل (به ویژه اردیبهشت ماه) زیبا و پرطراوت و با شکوفه‌های درختان وحشی جنگل همراه است.

رنگ‌آمیزی سبز و یک‌دست منطقه چشمه همه مشتاقان را نوازش داده، خوشبختانه در طول مسیر زباله‌های کوهنوردان و گردشگران دیده نمی‌شد.

در آن روز هوای منطقه بسیار معتدل و آفتابی بود. ولی در بعدازظهر، حدود ساعت ۱۵:۰۰ بارندگی خفیفی شروع شد.

از فراز این قله می‌توان چند قله مطرح و مهم منطقه را نظاره‌گر بود: قله خرونرو، قله نیزوا و قله قدم‌گاه از شاخص‌ترین آنها بودند.

اعضای شرکت کننده به ترتیب حروف الفبا:
خانم‌ها: جدی، داداشی، ب. کاظمی (عکاس)، محمدیان (میهمان) و میرزایی
آقایان: احمدی، بیدمشکی، بلوچی، پزشکی (عضو جدید)، ثابت‌تبار، جعفری (راهنما)، جوادی (میهمان)، حمیدی (سرپرست)، خضربان (میهمان)، غ. خلیل‌آبادی، دهخدایی، شریعتی، شمشاد، فضائلی (میهمان)، قلندر، لطفی، محسنی و منفردزاده

    گزارش از: ذ. حمیدی
    1391.02.23

با تلاش کوهنوردان و شرپاهای نپالی، مسیر کمپ ۳ به کمپ ۴ قله اورست بازگشایی شده و امید است که در این هفته با توجه به هوایی مناسب به ویژه روز چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه صعود نهایی کوهنوردان به بام دنیا انجام پذیرد.

به گفته خانم کاظمی که امروز ۱۳۹۱٫۰۲٫۲۳ در کمپ ۲ اورست مستقر می‌باشد، با تلاش بیش از ۵۰ شرپا (کوهنوردان حرفه‌ای نپال) و چندین تیم کوهنوردی، بالاخره مسیر صعود قله اورست تقریباً برای این هفته آماده صعود می‌باشد.

امیدواریم این هفته شاهد صعود این بانوی هیمالیانورد و دیگر کوهنوردان ایرانی مستقر در کمپ‌های اورست، به این قله ۸۸۴۸ متری (بام دنیا) باشیم.

لازم به ذکر است هنوز هیچ کوهنوردی در این فصل موفق به صعود قله اورست از این مسیر نشده است.

کمپ ۴ قله اورست

پیرو تقویم آموزشی (۱۳۹۱) اعلام شده از سوی باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت، دپارتمان آموزش در روز سه‌شنبه به تاریخ ۱۳۹۱/۰۲/۱۲، دوره آموزش پوشاک کوهنوردی را توسط آقای احمدرضا مطهری و با شرکت ۲۷ تن از اعضای باشگاه از ساعت ۱۹:۰۰ الی ۲۱:۰۰ برگزار کرد.

در این دوره، آشنایی با پوشاک کوهنوردی و انواع پارچه‌ها و سیستم‌های به کار رفته در این نوع لباس‌ها، نحوه نگهداری و شستشوی انواع پوشاک کوهنوردی و برندهای برتر پوشاک کوهنوردی موجود در ایران آموزش داده شد.

همچنین مقرر شد دوره تکمیلی در زمینه تجهیزات و لوازم کوهنوردی، در دو جلسه دیگر برگزار شود.

جهت دیدن جدول برنامه های آموزشی سال ۱۳۹۱  اینجا کلیک نمایید.

قله هم‌هن یکی از قلل زیبای البرز مرکزی می‌باشد که می‌توان از مسیرهای امامه و گرمابدر آن را صعود کرد.

این قله ۳۶۰۰ متری از شمال مشرف به دره حسن‌در و از شرق به قلل پیرزن‌کلون و مهرچال متصل است.

مسیر صعود ما از مسیر جنوب‌غربی این قله بود که از روستای امامه نیز قابل صعود می‌باشد.

فراز و نشیب‌های تند و البته مسیرهای سنگی خطرناک به ویژه در فصل بارش کار ما را کمی دشوار کرد. اما با همکاری بسیار خوب اعضای باتجربه تیم در نهایت موفق شدیم در ساعت ۱۴:۰۰ پس از هفت ساعت همگی به قله برسیم که این خود نشان‌دهنده یک‌دست بودن تیم و هماهنگی بین نفرات بود که توانستند در یک هوای نامناسب با وضعیت دست‌به سنگ‌های مسیر، در این فصل موفق به صعود این قله شوند.

بعد از رسیدن به قله و استراحتی کوتاه، بی‌وقفه به پایین سرازیر شدیم که خرابی هوا و بارش برف و تگرگ همراه با وزش باد شدید، کار ما را بیش از پیش دشوار کرد که در نهایت در ساعت ۱۹:۰۰ همگی به سلامت به جاده امامه رسیدیم و به سمت تهران حرکت کردیم.

اعضای شرکت کننده به ترتیب حروف الفبا:
خانم‌ها: جمشیدی، داداشی، شاهرخی، کاظمی (عضو جدید) و کرمی‌فر
آقایان: بلوچی، بهرامی، حاصلی (عکاس)، غ. خلیل‌آبادی، دهخدایی، زارعی، شریعتی، کولائیان، لطفی (عضو جدید)، محسنی، مطهری (سرپرست)، موسی‌نژاد و نادری

    گزارش از: احمدرضا مطهری
    1391.02.15

بعد از ۳۶ سال تلاش بالاخره پروژه صعود ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر جهان توسط ایرانیان (صبح امروز) به پایان رسید. اولین صعود ایرانیان به یک قله ۸۰۰۰ متری در سال ۱۳۵۵ به قله ماناسلو به ارتفاع ۸۱۶۳ متر (هشتمین قله مرتفع جهان) و آخرین آن قله آناپورنا به ارتفاع ۸۰۹۱ متر (دهمین قله مرتفع جهان) بود.

به گزارش سایت فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی جمهوری اسلامی ایران مقارن صبح امروز ۹۱/۲/۱۷ کوهنورد پرتوان تبریزی آقای عظیم قیچی ساز توانست برای اولین بار پرچم کشور عزیزمان ایران را برفراز این قله سرسخت ، خطرناک  و کم صعود شده ،به اهتزاز درآورد.

این عضو تیم ملی کوهنوردی کشورمان با این صعود توانست ۸ قله از ۱۴ قله ۸۰۰۰ متری جهان را به اسامی (به ترتیب ارتفاع) : اورست – کانچانچونگا – دائولاگیری – نانگاپاربات – آناپورنا – گاشربروم ۱ – برودپیک – گاشربروم ۲ را صعود کند. او این صعودها را طی ۷ سال با صعود قله اورست در سال ۱۳۸۴ آغاز کرده است .

با توجه به اینکه ایشان کوهنوردی جوان و در عین حال با تجربه و پرتوان هستند ، امید است با حمایت جامعه ورزشکاران ، فدراسیون کوهنوردی و وزارت ورزش بتوان در آینده شاهد صعودهای ایشان بر دیگر قلل ۸۰۰۰ متری جهان یعنی : (کی ۲ ، لوتسه ، ماکالو ، چوآیو ، ماناسلو ، شیشاپانگما) باشیم.

به نمایندگی ازاعضای باشگاه کوهنوردی اسپیلت این صعود را تبریک گفته ، آرزومندیم در روزهای آتی خبر صعود دیگر همنوردان مان را که هم اکنون در حال صعود قلل : اورست ، ماکالو ، دائولاگیری و ماناسلو هستند از همین سایت اعلام نمائیم .

ذبیح ا… حمیدی – موسس و مسئول باشگاه کوهنوردی اسپیلت

به دلیل لغو برنامه دوچرخه کوهستان اعلام شده (مسیر سیدآباد)، برنامه فوق به شرح زیر اجرا شد:

طول مسیر: ۵۲ کیلومتر

زمان طی شده: ۶ ساعت (رکاب‌زنی: ۴٫۵ ساعت ـ استراحت: ۱٫۵ ساعت)

درجه سختی: «ب»

مشخصات مسیر: جاده آسفالت ۹۰% ـ خاکی ۱۰% ـ جاده مالرو ۰%

مشخصات شیب:
-    بالای ۵ تا ۲۵ درجه: حدود ۱۰ کیلومتر
-    بدون شیب: حدود ۲۰ کیلومتر
-    سرازیری: حدود ۲۲ کیلومتر

وضعیت هوا: ابری و بارانی

مکان‌های طی شده: امامه (جاده فشم)، راحت‌آباد، بوجان، لواسان کوچک، افجه، برگ‌جهان، نیکنام‌ده، سد لتیان، جاجرود (جاده هراز)

پی‌نوشت:
عبور از این مسیر که از روستاهای متعددی می‌گذشت، در این فصل بسیار زیبا و دیدنی بود. به ویژه آن که با بارش باران همراه بود. (متأسفانه به دلیل همراه نداشتن دوربین از ارائه عکس معذوریم.)
درست است که هنگام بارندگی دوچرخه‌سواری با کمی مشکل و خیس شدن همراه می‌باشد، ولی حس خوب رکاب‌زدن و تلاش جسمانی آن به همراه دیدن مناظر زیبا که همه از میان باغات و درختان شکوفه‌زده و چمن‌زارها می‌گذشت، بسیار فرح‌بخش و مسرورکننده بود و برای کسانی که به ورزش‌های کوهستانی علاقه‌مندند، در نوع خود می‌توانست بی‌نظیر باشد، بخصوص خوشبختانه در آن روز رفت و آمد اتومبیل‌ها در مسیر فوق بسیار کم بود.
امیدواریم در برنامه‌های آینده دوستان بیشتری ما را همراهی کنند.

اعضای شرکت کننده به ترتیب حروف الفبا:
آقایان: امیرحسین بیدمشکی و ذبیح‌ا… حمیدی

نقشه مسیر

    گزارش از: ذ. حمیدی
    16/2/1391

با تماس تلفنی که روز گذشته مسئول باشگاه با خانم کاظمی داشتند، مطلع شدیم ایشان به مدت چند روز در کمپ اصلی اورست به ارتفاع ۵۲۰۰ متر اقامت خواهند داشت.

این امر ناشی از ریزش‌ها سنگ‌ها و بهمن‌های کوچک در مسیر کمپ ۲ به ۳ می‌باشد که به گفته خانم کاظمی این مسیر در حال حاضر ناامن و عبور از آن خطرناک بوده و تاکنون متأسفانه منجر به بروز حادثه برای چند کوهنورد و شرپا شده است.

این قسمت از مسیر را اصطلاحاً Lhotse Face می‌نامند.

ضمناً به دلیل آماده نبودن طناب‌های ثابت مسیر کمپ ۳ به کمپ ۴ این استراحت برای ایشان اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

لازم به ذکر است باگذشت حدود یک ماه هم‌هوایی و آمادگی ایشان جهت صعود نهایی به حد مطلوب رسیده و امیدواریم هرچه سریعتر با آماده شدن مسیر، این اتفاق به ورطه ظهور رسد.

همچنین مطلع شدیم حال سه کوهنورد ایرانی دیگر در منطقه اورست آقایان شهلائی، مردان‌پور و بهمنیار خوب و رضایت‌بخش می‌باشد. بدین‌وسیله برای تمامی این همنوردان آرزوی موفقیت و کامیابی داریم.

سهند را عروس کوه‌های ایران نامیده‌اند.

زیبایی این کوه با آن دامنه‌های سرسبزش، همواره ورد زبان کسانی است که آن را صعود کرده و محو مناظر زیبایش شده‌اند.

این کوه یکی از منابع طبیعی مهم در آذربایجان شرقی است که دور تا دورش را شهرها و روستاها و چراگاه‌های فراوانی فراگرفته و در این میان سهند هم‌چون مادری مهربان و سخاوتمند، آب و زمین‌های حاصل‌خیز خود را بی‌هیچ چشم‌داشتی گسترانیده و همسایگان خود را یاری و حمایت می‌کند.

کوهنوردان زیادی سالانه آن را صعود کرده و اکثراً بدون آسیب‌رسانی به محیط‌زیست آنجا را ترک می‌کنند. اما به گفته آقای اسکندری نماینده انجمن کوهنوردان در شهرستان مراغه، متأسفانه به دلیل عدم رعایت نکات مهم زیست‌محیطی از سوی برخی گردشگران و سوداگران ضدمحیط‌زیست (بی‌مسئولیت) و همینطور از بی‌توجهی برخی از مسئولین، کوه سهند در حال نابودی و بنابر تأکید ایشان، «درحال مرگ» است.

برنامه صعود قله سهند این هفته با کمک و مساعدت و هماهنگی آقای اسکندری اجرا شد و طی نشست کوتاهی که در پایان برنامه داشتیم، از صحبت‌های ایشان مشخص شد که متأسفانه یکی از علت‌های اصلی خشک شدن دریاچه ارومیه نرسیدن آب‌های منطقه شمال سهند به آن دریاچه است که علتش همان رعایت نکردن نکات زیست‌محیطی در سطح کلان در منطقه است.

قبل از ارائه گزارش اصلی ضمن تشکر و قدردانی از آقای اسکندری امیدواریم تشکل‌های مردمی و زیست‌محیطی در منطقه بتوانند با همکاری هم از بروز چنین فاجعه‌هایی جلوگیری نمایند.

و اما شرح برنامه:
ساعت ۷:۰۰ صبح روز پنجشنبه ۷/۲/۱۳۹۱، با قطار وارد مراغه شدیم.

طی هماهنگی قبلی، با مینی‌بوس به طرف منطقه حرکت کردیم و در کیلومتر ۵ جاده تهران، به اول جاده کوهستانی منطقه سهند رسیدیم.

در این جاده چندین پارچه روستا وجود دارد که اولین آنها «داش‌آتان» و آخرین آنها روستای «کرده‌ده» می‌باشد (طول این مسیر حدود ۴۰ کیلومتر است).

روستا کرده‌ده در ارتفاع ۲۰۰۰ متری قرار دارد و تیم ۱۳ نفره ما، به دلیل بسته بودن جاده کوهستانی این روستا به پناهگاه، ساعت ۱۰ صبح کوهپیمایی را شروع نمود. حدود ۴ ساعت طول کشید تا با حمل کوله‌ها به پناهگاه ۲۵۵۰ متری در پای قله سهند برسیم.

هوا کاملاً ابری و بارانی بود که مه شدیدی در منطقه با ما همراه شد.

طول این جاده ۱۰ کیلومتر می‌باشد که در فصل مناسب می‌توان با مینی‌بوس به پناهگاه رسید.

به دلیل هوای نامناسب از صعود بیشتر پرهیز کردیم و شب را در پناهگاه ماندیم. صبح جمعه ساعت ۶:۰۰ صعود قله را آغاز کردیم. در ساعت ۹:۰۰ صبح ابتدا قله سهند به ارتفاع ۳۵۳۵ متر و سپس قله جام به ارتفاع ۳۵۷۰ متر را صعود کردیم.

در ساعت ۲:۰۰ بعدازظهر، بعد از جمع‌آوری لوازم، پناهگاه را ترک کرده به طرف روستای کرده‌ده حرکت کردیم و ساعت ۵:۰۰ عصر برنامه ما در این روستا به پایان رسید.

با تشکر از مسئولین محترم هیئت کوهنوردی مراغه که صمیمانه همکاری کرده و کلید پناهگاه را در اختیار تیم ما قرار داد.

اعضای شرکت کننده به ترتیب حروف الفبا:
خانم‌ها: جدی، جمشیدی (عکاس)، محمودی و میرزایی
آقایان: احمدی، بیدمشکی، تقوی، تیموری، حمیدی (سرپرست)، دهخدایی، قلندر، مطهری و ناصری

    گزارش از: ذ. حمیدی
   1391/2/9